GF2019: Arno Moens – De try-out was beter (Theater Box)

Gisteren zou het de heetste dag ooit moeten worden. Dat stond alvast (of liever al vast) niet op mijn programma. Dus nam ik mijn scooter en reed de stad in. Ow my…de ene warme luchtgolf na de andere blies in mijn gezicht. En op de motor moet je nog ’s helemaal ingepakt zijn. Dat zag er niet goed uit.

Eens de ring op leek het wel of de finale van de wereldbeker voetbal werd uitgezonden. Niemand onderweg. Ik deed amper 1minuut over mijn rondje om de Dampoort. Dat zegt wat! Enfin, ik focus op de gedachte dat de theaterzaal van Theater Box nu wel een echte frisse plek zal zijn. En dat was ook zo. Zelfs in het foyer was het al een paar graden frisser dan buiten. Met als resultaat dat iedereen binnen stond terwijl men anders buiten staat.

Maar ik kwam niet voor een rondje airco, ik kwam voor Arno Moens. Voor mij totaal onbekend (al had ik hem blijkbaar wel moeten kennen van op TV) maar de titel van zijn voorstelling klonk me wel aantrekkelijk. Dus ik daar naartoe…

De voorstelling stelt het publiek voor een aantal uitdagende feiten. Thema’s als depressie, fobie voor micro-organismen, porno kijken, déja-vu’s hebben, waarom we niet onderste boven lopen,…worden aangekaart. Arno vertelt vanuit zijn (al dan niet fictieve) ervaring maar stelt de vragen evengoed aan het publiek. Een voorstelling waar je op zijn minst je hersenen (voornamelijk de frontale kwab) mag bij gebruiken en je – in publiek – wel enige privézaken moet opbiechten.

Advertenties

Miramiro deel2

Dit jaar is de programmatie van Miramiro toch een stuk minder dan de voorbije edities  (of dit indruk heb ik althans) waardoor we zeker niet elke dag moesten gaan om toch heel wat van de gratis voorstellingen mee te pikken. De site blijft wel een gezellige plek om rond te lopen en ze doen hun best om originele kinderanimatie te voorzien, dat moet gezegd.

btr

Op dinsdagnamiddag trokken we, gewapend met een portie watermeloen en 2 drinkbussen gekoeld water (die je aan de bar op de site gratis kon laten bijvullen trouwens, fijn en ook wel nodig, eigenlijk), richting Gentse Feesten voor nog een portie Miramiro.
Onze eerste voorstelling was er eentje in de binnentuin van de oude Sint-Baafsadbij. Om veiligheidsredenen is de capaciteit daar beperkt en dus is tijdig aanwezig zijn wel aangewezen. De binnentuin baadde in de felle zon, een uitdaging dus voor het publiek (dat beschutting zocht in kleine schaduwhoekjes of zichzelf beschermde met (geïmproviseerde) hoofddeksels) maar nog veel meer voor de artiesten van het Spaanse Compania de Circo eira. Met Espera brachten zij een intimistische, woordenloze voorstelling waarbij er toch een hele sterk band ontstond met het publiek. Een warm applaus gaven we met plezier aan het einde van de voorstelling.

Van de Sint-Baafstuin trokken we naar het Spaans Kasteelplein waar een metalen constructie al klaar stond en deed vermoeden dat we hier een ‘stevige’ prestatie mochten verwachten. Cie Dyptik bracht met zes hiphopdansers, vier jongens en 2 meisjes, D-Construction, een zoektocht naar vrijheid van beweging waarbij de metalen constructie zowel hun partner als een obstakel vormt. Krachtige beats, break dance, gedurende ruim 35 minuten geven deze zes jonge dansers alles wat ze in zich hebben en dat terwijl het ruim 30 graden is! Drijfnat mogen ze dan ook een staande ovatie van het publiek voor hun sterke performance in ontvangst nemen.

IMG_6850

De derde en laatste voorstelling die wij zagen, ging door op het Sint-Baafsdorp. Daar lagen heel wat balen stro al op ons te wachten. De twee artiesten van het Spaanse Amer i Africa Circ Cia brachten er met Enva een 50 minuten durend spektakel voor kracht, handigheid en humor. De spierkracht van de man in kwestie was indrukwekkend, hoe lang en hoe vaak hij zijn vrouwelijke tegenspeler op handen gedragen heeft, ik weet het niet maar het was wel indrukkend veel. De acties vol kracht worden afgewisseld met originele tussenstukken waarbij o.a. met een touw leuke dingen worden gedaan. De interactie tussen beide spelers is heerlijk om zien, de humor soms subtiel, soms hilarisch. Maar de artiesten betrekken ook het publiek bij hun act en ook dat is best wel indrukwekkend bij momenten. De voorstelling verveelde dan ook geen minuut en andermaal bedankte het publiek met een staande ovatie. Het was een heerlijke manier om onze avond op de feesten af te sluiten 🙂

 

GF2019: het ideale programma

Omdat ik nogal veel rondloop op de feesten vragen mensen mij dikwijls wat ze zeker niet mogen missen. Dat is moeilijk te voorspellen. Ik heb lang niet alle voorstellingen op voorhand gezien. Maar ik heb wel een “ideaal programma” waarbij ik niets hoef te missen. Ik deel het bij deze..

Theater Box-programma (websiteFacebook)

Het kleinste en meest gezellige theater van Gent. (airco in de zaal)

donderdag 25/7 – 20u: Salamie Improv (7euro)
donderdag 25/7 – 22u30: Pyjama Night – Impro (7euro, 5euro als je in pyjama komt -en dat zijn toch wel wat mensen- )
vrijdag 26/7 – 17u: Het einde van de wereld – try-out (8euro)
zaterdag 27/7 – 22u30: Piet Kusters Mentalist (12euro)
zondag 28/7 – 13u30: Hocus Pocus Technolocus (6euro)

Het Puppetbuskersfestival (websiteFacebook)

zaterdag 27 juli begint het tweede deel van het Puppetbuskersfestival. Volg je onderstaand programma, dan heb je zo goed als alle voorstellingen gezien.

13u – Luisterplein: Hocus Pocus Theatre (UK)
14u30 – Botermarkt: Collectif La Méandre (FR)
15u – Kalandeberg: Ayusaya Puppet Theatre (GR)
15u30 – Botermarkt: La Sphère Oblik (FR)
15u45 – Green: Alauda Teatro (ES)
17u15 – Green: Irene Vecchia (IT)
– eet en drinkt iets 😉
20u30 – Poel 17: Margo Gram (FR)
21u – Poel 17: Karromato (CZ) – 16,50euro via uitbureau

GF2019: Theater Box, Sint-Jacobskerk, Puppetbuskersfestival

Oei, zijn we al dag 6…tiens…Ik heb er percies weer ene gemist…Vandaag een beetje improvisatierondgang. Ik begin om 11u met de voorstelling “Guy & Raf” in Theater Box. Een amusante voorstelling voor kinderen van 3 tot 7jaar. Guy en Raf zijn twee giraffen die van Afrika naar België vliegen en het hier zo leuk vinden dat ze beslissen hier een huis te bouwen. Niet vanzelfsprekend als giraffen. Daar hebben ze de hulp van de kinderen uit de zaal bij nodig. En zo start het grote avontuur van het inrichten van het huis, kennismaken met de buren, feestjes bouwen en cake eten.

Om 13u ging ik naar het Luisterplein. Daar speelde compagnie Des Demain maar die voorstelling had ik al gezien. Maar ik maakte gebruik van het Luisterplein om er een verse pastasalade met gedroogde ham en een flesje water naar binnen te werken.

Omdat de volgende voorstelling pas om 15u begint, stap ik even tot Sint-Jacobs om de expo in de kerk te bekijken. Mijn God…(héhéhé, toevallige woordkeuze) wat een lelijke monsters staan daar! Dit lijkt me ver van wat ik “kunst” zou noemen. Een fel contrast met de hoogstaande kunst van de voorbije jaren. Maar – eerlijk is eerlijk – als je die lelijke gedrochten in confrontatie laat gaan met de kerk en de aanwezige beelden die daar in staan, dan vind ik het wel iets aantrekkelijks hebben. Maar ik zet dit alvast niet in mijn living.

Enfin, dus van daar richting Kalandeberg voor de Les Mains Libres “infimes débordements“. Fijn gestyleerde poppen met een jahallooowaesmeda voor mechaniek om de poppen aan te sturen. Ik herken me niet in de omschrijving van de site van het poppentheater maar ik kan u wel zeggen dat dit een prachtige voorstelling is. Ze zweeft letterlijk en figuurlijk en streelt de verbeelding van elke kijker. Niet te missen! Ze spelen nog morgen om 13u op het Luisterplein. Hieronder een clip van de voorstelling.

 

GF2019: een hele avond lachen (Theater Box)

Gisterenavond (voor mijn dagprogramma van gisteren zie die andere blog) had ik een hele avond comedy geprogrammeerd. Dat is een beetje van een uitdaging. Niet voor mij maar wel voor de speler. Bij zo’n avond is de eerste meestal de beste en zet die meteen ook de standaard. De rest moet er maar proberen over te gaan en het publiek aan het lachen te houden.

De lat werd meteen boven de 2.10meter gelegd door Hans Cools. Verrassingsact en nieuw talent in de business en direct een voltreffer. Met een natuurlijke flair alsof hij het ter plekke uitvindt, slingert Hans de ene grap na de andere de zaal in. Hans is een geboren comedybeest en doet zijn show in verstaanbaar West-Vlaams. Na het voorspel van Hans het programma met Steven Mahieu de try-out van zijn “full contact tour”. Steven mixt gekke bekken met situationele humor en zodoende gaan we met Steven op weg door die dag in zijn leven waarin hij voor het eerst bewust een eigen zelfrijdende auto koopt, naar de geriatrie-afdeling van Brugge gaat op bezoek bij zijn moeder,…Met “gekke bekken” verwijs ik zeker niet naar een Jacques Vermeire, dat zijn smoelen. Steven doet het verfijnd met de focus op het verhaal. Ook hier West-Vlaamse comedy met een boerenknipoog.

Als dessert kregen we “het cabaret der lage landen” op ons bord. 2×2 sappige actrices (Kleine prettige stoornis & Vlamousse) zorgen voor de wonde op het zout..of was het de vinger in de pleister…het zal het oog in de doorn geweest zijn 😉 Zalig rustige comedy met een lach en een traan die er zoet in gaat op het latere uur van de dag. Zij zorgen voor de mooie cooldown na de hoogspringende mannen en dat komt net goed uit want de airco’s in Theater Box deden wat ze moesten doen bij deze warme temperaturen. Kleine prettige stoornis speelt vandaag ook nog LIJF, de voorstelling waar ze hun (maar ook uw) lijf onder de loupe nemen. Of hebt ge die rimpels al zooo lang dat ge niet meer weet hoe ze er gekomen zijn?

Vandaag is er nog comedy en improvisatie te zien Theater Box. Alle info en reservaties kunnen via hun website.

GF19 – Zomer en zonen

Nieuw dit jaar tijdens de Gentse feesten is Zomer en Zonen, een theaterfestival voor kinderen met voorstellingen van 4Hoog, Froefroe, Kopergietery, Ultima Thule,… Niks dan namen die een belletje doen rinkelen als je wel eens een voorstelling kindertheater hebt meegemaakt. De voorstellingen zijn betalend.

Ik koos een voorstelling van Froefroe voor kinderen ouder dan 8 jaar. Soldaat speelt voor de eerste keer in Gent en ik kan je nu al verklappen, het is een aanrader. Dus als je nog aan tickets geraakt voor de voorstellingen op 24 juli, zeker doen! Hou wel rekening met de leeftijdsgrens, het is een poëtische voorstelling en het kan misschien ook een beetje eng zijn.

Froefroe werkt met poppen maar dan op een heel mooie manier. We werden binnengeleid in een tent achter het podium van NTGent Minnemeers. Ze hadden hun best gedaan om de temperatuur onder controle te houden en dat was eigenlijk best gelukt. De meeste mensen hadden ook een waterfles bij.

We zaten op bankjes rond de scène en ik wil niet te veel verklappen om het effect niet te niet te doen. De soldaat krijgt orders van zijn commandant en ook een oorlogshandboek. We zien hem zijn taken uitvoeren en horen zijn gedachten en twijfels. Drie kwartier lang zitten we geboeid te kijken naar de spitsvondigheden en mooie beelden en ideeën. Het is grappig om te horen dat de volwassenen soms met andere dingen lachen dan de kinderen.

De voorstelling is gebaseerd op het kinderboek “De vijand” van David Cali en Serge Bloch, het werd vertaald door Wim Opbrouck. Ook voor volwassenen is het een mooie voorstelling.

GF19 – dag 5: en Boomtown ging van start

Dag 5 is niet enkel halverwege maar ook de start van Boomtown. Dit jaar zijn er enkel gratis optredens op de Kouter en betalende optredens in de Opera. Ik ging een kijkje nemen bij de opening. Ik had geen idee wat te verwachten en ook dat is Boomtown, beseffen dat ik soms echt niet mee ben met muziek en leuke ontdekkingen doen. Ik werd vriendelijk welkom geheten door één van de vrijwilligers en ik zocht een plekje bij het podium waar de schaduw begon. Geen excuus dus om je van achter op het plein te verbergen.

Emy haalde de derde plek in de Humo’s Rock Rally. Daar deed ze het nog solo maar ondertussen heeft ze een band rond zich verzameld. Misschien lukt het haar zo om de Vlaamse Amy Winehouse te worden, wat één van de commentaren van de jury was. Ik moet zeggen dat ik niet meteen de referentie hoorde, maar ik was wel serieus onder de indruk. Ze is nog ongelooflijk jong en toch staat ze op het podium alsof ze er altijd gestaan heeft. In haar bindteksten vertelt ze over de inhoud van haar nummers en dat zijn behoorlijk persoonlijke verhalen. “Soms zijn het dingen die ik nog nooit hardop heb gezegd, niet tegen mezelf en niet tegen anderen”, zei ze. Een naam om te onthouden!

Ook de tweede frontvrouw pakte me zonder moeite in. Ze won de publieksprijs op Humo’s Rock Rally van vorig jaar en was in 2017 deel van de nieuwe lichting. Ook bij Josephine duikt de verwijzing naar Amy Winehouse op, maar mij deed ze eerder denken aan Selah Sue. Het zal haar hese stem wel geweest zijn.

Doorheen de set hoorde ik steeds minder de gelijkenis en werd Josephine vooral zichzelf, een sterke groep, met een frontvrouw die het publiek aanmoedigt om dichter te komen en zelden stil staat. Toen ze het wel deed, keek ze zelfverzekerd over het plein. Indrukwekkend! Zeker nog een naam op mijn lijstje.

Boomtown draagt duurzaamheid hoog in het vaandel. Ik kocht me een doppler fles en liet die ook bij vullen. Ideaal bij de temperaturen die we hebben en die er nog zitten aan te komen. Toch kon het niet helpen en besloot ik de volgende optredens maar te laten voor wat ze zijn. Stikstof heb ik vorig jaar gezien en op basis van wat ik hier en daar lees van het optreden van Charlotte Adigéry op Dour staat hen daar op de Kouter nog een feestje te wachten.