GF19 – MiraMiro: Screws

Toen ik het programma van MiraMiro bestudeerde viel mijn oog op de naam van Alexander Vantournhout, van waar kende ik die naam? Hij had afgelopen seizoen een voorstelling in de Vooruit waar ik heel lang over getwijfeld heb om te gaan. Maar een mens kan niet alles zien natuurlijk. Deze keer kwam hij praktisch in mijn achtertuin, ’t Kuipke. Ik kocht een ticketje, want dit is één van de zeldzame betalende voorstellingen van het straattheaterfestival. De komende dagen hoop ik nog een aantal gratis voorstellingen mee te pikken.

De voorstelling is een parcours doorheen ’t Kuipke. Ja, we zagen ook de piste, afgedekt weliswaar maar de eerste halte was de inkom, waar we een cirkel moesten vormen. Euh, cirkel, waar dan? Het was wat verwarrend maar eens we de twee acrobaten opmerkten, was het snel duidelijk. Zij begonnen er gewoon aan terwijl iedereen nog een plaatsje zocht. Een man en een vrouw verstrengelen hun ledematen en balanceren. Soms is het grappig als de één de ander doet bewegen, soms houden we onze adem in en soms moeten we eens goed kijken, wie zijn been dat nu weer is. Ze worden afgewisseld met nog een koppel en als beide bezig zijn heb je echt ogen te kort.

Nadien volgden we hen naar boven waar de twee vrouwen aan een stang ondersteboven hangen. We konden aan beide kanten gaan zitten en ik moest stiekem lachen toen ik een vrouw aan de overkant met open mond zag staren. Het was dan ook indrukwekkend, niet alleen dat ze zolang ondersteboven konden hangen maar ook dat ze dan nog eens zo elegant konden bewegen.

Vandaar trokken we naar de piste. Op de tonen van de muziek balanceerde de acrobaat met een bowlingbal. Het gewicht bracht hem uit evenwicht of leidde zijn bewegingen, het is maar hoe je het bekijkt. Het zweet parelde langs zijn gezicht tegen het einde van de voorstelling.

Aan de overkant stonden de vier klaar op ijssteigers. Het geluid van hun steigers op het hout was het enige geluid, samen met af en toe een zucht van verrassing. Het leek een krachtmeting om elkaar in evenwicht te houden. Ik vond het mooi om zien hoe bepaalde gebaren doorheen elke mini-performance terug kwamen.

In de Floraliënhal tenslotte zagen we ze alle vijf gelijktijdig aan het werk. Soms leek het bijna banaal, elkaar in evenwicht houden, vertrouwen dat de ander je voldoende vast heeft, maar ik zou het toch niet meteen thuis proberen. Het was fijn om de spanning op hun gezicht te zien en ook hoe ze er zelf van leken te genieten.

Ik ben niet zo’n fan van acrobatie, maar dit kon ik zeker wel smaken. Toen ik nadien las dat Vantournhout een opleiding bij Anne Teresa De Keersmaekers dansschool P.A.R.T.S. ging er zeker een belletje rinkelen. Ik denk ook niet dat mijn foto’s de voorstelling echt eer aan doen. Ik kon het niet laten om af en toe mijn telefoon boven te halen, maar eigenlijk had ik vooral schrik om iets te missen.

Screws kan je niet meer zien tijdens MiraMiro. Wie het gemist heeft, die krijgt een tweede kans, want Screws is te zien in januari in de Vooruit tijdens Smells like circus, en wat mij betreft een aanrader. MiraMiro is er nog tot en met 23 juli en je vindt vast iets in het programma. Misschien tot dan?

Advertenties

GF2019: Transylvania Circus (Puppetbuskersfestival)

Poppentheater is niet alleen voor kinderen en overdag. Er zijn ook “indoor”-voorstellingen. Deze zijn doorgaans complexer van techniek vandaar…

In het eerste deel van het Puppetbuskersfestival staat “Transylvania Circus door Teatro delle doici lune (It) op het programma. Een little shop of horrors waarbij 2 verhaallijnen. De eerste is een Free Podium van griezels die elk een nummer brengen. Een dansende weerwolf, een vuurspuwende draak (écht vuur, ongezien in een poppenspel), een restant van Amada Lear in volle discokledij,…Grappig gezellig. De muziekacts worden afgewisseld met een liefdesverhaallijn tussen nogal redelijk dode creaturen waarbij ik wel wat sadistische Puccinella-truukjes herken. Het geheel wordt gepresenteerd door een onthoofde poppenspeler.

Een voorstelling niet voor watjes 😉 Helaas speelt ze niet meer op dit festival. De andere voorstellingen van vandaag kan je vinden op het website van het Puppetbuskersfestival.

 

 

GF2019: de hel breekt los! (Puppetbuskersfestival)

Vandaag eerste dag van het Puppetbuskersfestival met toch wel een grote “BANG” als opener. Terwijl gastheer Freddy zich om 13u de longen uit het lijf schreeuwt vallen er buiten de tent op het Luisterplein bakken water uit de lucht. Dat gebakken water stopte even tijdens de voorstelling maar daarna was het weer prijs. We bleven bidden en dreigden er zelfs mee Freddy persoonlijk te offeren indien het niet zou stoppen.

Gelukkig voor Freddy klaarde de hemel rond 14u15 terug uit en viel daarna geen drup meer. Onze agenda was door al dat vocht wel wat door mekaar geschud. Niet alle poppenmateriaal kan tegen regen. Vele van die dingen zijn fijne mechaniek of gemaakt uit papier maché waardoor ze enkel bij droog weer buiten mogen.

Hierdoor kreeg het Luisterplein vandaag niet 1 maar 2 voorstellingen. Dat begon met Compagnia La Fabiola (It) “Attenti a quei due” en om 13u45 liep Théâtre des Babioles (Fr) “Anatole, réparateur de coeurs” tussen het publiek. De eerste is een romantische setting met prachtige poppen (waarvan de hond bijna levensecht is) en de tweede is een klusjesman die de harten van de mensen controleert en herstelt waar nodig.

Fabiola speelt morgen ook nog, Babioles morgen en maandag. Meer info hier.

Van het Luisterplein ging ik naar de Botermarkt de 2 “caravannekes” volgen. Feitelijk is er maar 1 caravanne. De andere voorstelling is in open lucht. De Nederlandse compagnie Electric Circus  (Nl) Headspace” zet je (letterlijk) een ander gezicht op. En terwijl je dat doet krijg je een gemotoriseerd poppenspel te zien. Ik had dit nog niet eerder gezien. Het spel zit erg fijn gemonteerd en is gesjellig onderhoudend 😉 Het was zeker eens iets anders. Een preview krijg je terwijl je aanschuift. De caravanne geeft je de voorstelling Rocking chair théâtre  (Fr) “One Mémé Show”. Een gereumatiseerde oma brengt je in haar theatertje haar eigen gitaarlied…rockshow…en dat kan al eens fout lopen. Een knappe manipulatie van de “pop” door 2 spelers tegelijk (hoe ze mekaar niet in de weg lopen, ik weet het niet). Voor beide voorstellingen betaal je 1 euro maar daarvoor moet je’t zeker niet laten.

Beide voorstellingen spelen ook nog op zondag 21/7

En dan waren er ook nog de voorstellingen op de Kalandeberg die dus een beetje chaotisch verliepen door de stortregen en daarna de wind. Maar de show ging verder en het publiek had er op zich weinig last van.

3 voorstellingen:

Le Bruit des Casseroles (Fr) “Citron”,  Bence Sarkadi (Hu) “The Budapest Marionettes”, Compagnie Dès Demain (Fr) “Ce que deviennent les choses”

Het volledige programma van morgen en de komende dagen vind je via de website van het Puppetbuskersfestival.

 

 

GF2019: A Murder in Mississippi (Theater Box)

Gisteren was het de kick-off van de 176e Gentse Feesten. Mijn programma focust voornamelijk op het Puppetbuskersfestival en het programma van Theater Box.

Voor het Puppetbuskersfestival moet je nog wachten tot deze middag (afspraak 13u aan het Luisterplein) maar Theater Box die gingen gisteren al van start. Na de voorstelling “Boven Gent rijst” was er “A murder in Mississippi“. Van die Amerikaanse folk weettewel…Iets waar ik normaal zou aan voorbij gaan of zo eens van ver naar kijken maar niet blijven staan. Ik kan u garanderen dat ik dat nooit meer zal doen! Zeker niet met deze groep.

6 enthousiaste muzikanten maken je avond goed. Met eigen geschreven nummers aangevuld met covers slepen ze je mee en voor je’t weet zing je zelf hun liedjes. Een gezellig optreden en een geslaagde opener voor Theater Box.

A murder in Mississippi is komende dinsdag nog op de Gentse Feesten, frontman Leander inviteert u ook nog op zaterdag 27/7. De agenda van A murder in Mississippi vind je hier.

Onderaan nog een aantal clips van het optreden

GF19 – dag 0

Mijn collega’s kennen mij goed. Dus kreeg ik de afgelopen weken en dagen regelmatig de vraag of ik klaar ben voor de Gentse feesten. Ik denk niet dat je echt klaar kunt zijn voor de feesten. Al kun je wel zorgen dat je uitgeslapen bent, je huis op orde ligt, je een programma hebt samengesteld, tickets hebt besteld en dat er eten in de frigo zit. Ik heb alles al geprobeerd en telkens lopen die feesten toch weer iets anders dan ik op voorhand dacht. Dit jaar ga ik voor “easy and with the flow.” Er is geen echt programma, behalve één avond die al weken vastligt. En de laatste dagen komen daar de voorstellen bij en heb ik ondertussen twee tickets in mijn bezit.

Meestal maakte ik er bij mijn collega’s van af met “ik weet waar ik vrijdag in de vroege avond moet zijn en de rest zien we wel”, wat ze best grappig vonden. Maar toen er het berichtje op facebook kwam dat de pizza’s van Marco en de Muze ook al op dag 0, donderdag dus, er waren, was het maar een berichtje om een date te regelen.

De muze is Vegamuze bij wie ik al eerder twee kookworkshops volgde en die er voor zorgt dat in de Full Circle Coffee de lekkerste taarten staan en dat die vol groenten zitten, zodat je wel een stukje moet nemen om die dag voldoende groenten te hebben gegeten. Marco en de Muze nemen hun intrek op Parking Petanque, die je dit jaar achter het Sint-Baafsplein in een heerlijke binnentuin kan vinden. De ruimte is een stuk groter dan vorig jaar en je kan er nog steeds de heerlijke natuurwijnen van wijnbar Edelrot en verschillende craftbieren vinden.

Voor pizza kan je er van donderdag tot zondag terecht. En zoals te verwachten gaat het om vegetarische/veganistische pizza’s, met uitzondering van de pizza met slakken. Niet zomaar slakken, maar deze van escargand. We gingen voor de Green goddess, met een pesto van erwtjes en courgettes en de vegamiza met rode bietjes en labneh. Het was even wachten, ideaal om een drankje te drinken en te genieten van de rust in de binnentuin. We waren ook duidelijk niet de enige met het idee om dag 0 al in te zetten.

Na een heerlijke pizza trokken we op verkenning in de stad. Er werd nog volop gebouwd en klaargezet. Maar we waren zeker niet de enige nieuwsgierigen op pad. Op de Vlasmarkt werden die aan het werk gezet om vlaspoppen te maken. Ook daar was het een gezellige drukte en werden de tapkranen al getest. Maar niet iedereen was duidelijk al klaar voor de feesten.

Op de Vrijdagmarkt stonden maar één of twee kramen bijvoorbeeld, nog lang niet de kermis die je daar verwacht. Maar op de terrassen zat duidelijk wel al volk en hier en daar kon je ook al naar een concert.

Bij Gruut loopt tijdens de feesten een fototentoonstelling. Buiten kan je ook werk bewonderen. Ook daar waren de deuren nog gesloten, maar doorheen de stad voelde je die geweldige sfeer van verlangende anticipatie. Ik denk dat we er klaar voor zijn. Waar kijken jullie naar uit?

Ge weet toch al wat ge gaat doen tijdens de Gentse Feesten?

Over de Gentse Feesten rapporteren wij graag. Maar voor we kunnen beginnen moeten we natuurlijk eerst te weten komen wat er allemaal te doen is.

In het kort: ik blijf trouw aan mijn “klassiekers”: het Puppetbuskersfestival en Theater Box. Maar er is altijd meer. Uitbureau biedt weer een zeer uitgebreid programma aan (betalende) voorstellingen, er is het Spekken-kindertheaterfestival, Luisterplein, etc etc. In ieder geval zit de sfeer onder de organisatoren goed in 😉

Voor wat het Puppetbuskersfestival betreft raad ik iedereen de focus te houden op de voorstellingen van Teatro delle dodici lune (avondvoorstellingen tijdens het eerste weekend) en de Griekse groep Ayusaya Puppter Theatre. Er is ook nog net op de valreep een Britse groep op het programma tot zolang ze nog naar hier willen komen 😛

Wie met de kinderen naar de feesten komt, start gemakkelijkst om 13u op het Luisterplein met een gezonde boterham, een stuk fruit en daarbij een poppenvoorstelling. En eigenlijk moet je daar dan ook niet meer weg. Het Luisterplein wordt op 21 juli nog ’s speciaal voorzien van extra bloemen ism de Gentse Floraliën.

OPROEP: Luisterplein zoekt ook nog vrijwilligers om mee te draaien voor of achter de schermen. Wie dit wil meemaken, stelt zich kandidaat via hun website.

Kukulu treedt op in Theater Box met een peuterprogramma

Gentse bedrijven werken aan milieu-car

Gisteren lekte uit dat een niet nader te vernoemen Gentse autoproducent (Oostakker) en een Gentse frisdrankenproducent (Zwijnaarde) zullen samenwerken aan een nieuw type auto. “Er is lang over gestudeerd maar finaal zijn we er geraakt”, klinkt het. “Spijtig dat het nieuws nu al lekt maar we rekenen op de anonimiteit om ons onderzoek en de ontwikkeling in alle rust te kunnen verder zetten. De concurrentie is bikkelhard.”

Recent werd nog gesteld dat het aantal auto’s in Gent is afgenomen met 30%. Dit zette de fabrikanten tot nadenken. “Uiteindelijk is het niet de auto die de mensen zorgen baart. Auto’s zijn nu eenmaal een handig transport, ook voor kleinere afstanden. Het is het milieuaspect en de luchtverontreiniging die de mensen tegenhoudt”, dixit de autoproducent.

De technologie is een hoogstaand vernuft. En blijkbaar stond het onderzoek al te lezen alleen niemand had het eerder gezien. Het automerk zal zijn XC-modellen vervangen door O2C-modellen. Revolutionair in deze technologie is dat de motor niet langer wordt aangedreven door fossiele brandstoffen (benzine, diesel, gas,…) maar door frisdrank. Vandaar de verwijzing “C” in het type. De koolstof en de suikers worden omgezet tot bruikbare energie voor de motor. De resterende zuurstof – de O2 in het typenummer – wordt uitgestoten.

“Meer zuivere zuurstof in de lucht, dus gezondere lucht. Meer zuurstof betekent ineens ook betere prestaties voor de fietsers. Dus wie voortaan met de auto rijdt, steunt de fietsers. Daarnaast nemen we het dalende conto aan suikerhoudende dranken mee als een interessant gegeven.” De nieuwe technologie zorgt er dus meteen voor dat het huidige personeel zijn job en jobinhoud kan behouden. Geen ontslagen.

De lancering van de O2C wordt verwacht tegen medio 2020. Het doel is nog om vooraan het voertuig een rooster te voorzien dat fijn stof opvangt en zuivert. We houden u op de hoogte.

biocar